Sztuk Mistrzowie w Małej Galerii MDK

Rozpoczynamy cykl prezentacji artystów pochodzących z Augustowa, mieszkających i tworzących w nim, jak również osób jedynie wystawiających tu swoje prace – zarówno z Polski, jak i z zagranicy.
Tych nieżyjących i żyjących, którzy swym artyzmem we wszelkich dziedzinach sztuki, przyczynili się do promocji miasta. Sztuki - rozumianej poprzez malarstwo, grafikę, fotografię, rzeźbę, tkaninę, witraże, instalację, ceramikę, rysunek.

Bogdan Choroszewski

Urodził się w 1940 roku w Augustowie. Tu nadal mieszka i tworzy. Dzieciństwo i młodość spędził we Wrocławiu. Tam też uczęszczał na warsztaty przy Akademii Sztuk Pięknych- rzeźba, mozaika, linoryt, rysunek, malarstwo akwarelowe. Uczestniczył w plenerach organizowanych przez tamtejsze środowiska artystyczne.
Jest artystą nieprofesjonalnym. Prace charakteryzują się niezwykłą wiernością w szczegółach i starannością wykonania, paleta barw to złociste odcienie wymieszane ze stonowaną zielenią tak charakterystyczną dla przyrody augustowskiej.

Malarstwem olejnym zajął się dopiero od roku 2004. Ulubione tematy to pejzaże ziem augustowskich, architektura, puszcza, jeziora.

Zdjęcia z archiwum APK.

Wystawy

  • zbiorowa w Porto Ceresio we Włoszech 2001,
  • cztery zbiorowe w ODK SM w Augustowie,
  • wystawa zbiorowa w MDK na 450 - lecie miasta Augustowa 2007,
  • wyróżnienie w XV Wojewódzkim Przeglądzie Sztuki Nieprofesjonalnej "Spuścizna Ojców" w Białymstoku 2008
  • indywidualna wystawa w ODK SM w Augustowie - maj 2010,
  • wystawa w MDK Augustów lipiec 2010, 2013, 2017.

Tadeusz Nieścier

Wystawy miały miejsce w 2011 r. "Fotografia x12" i w 2015 r. "Fomale"

Tadeusz Nieścier ukończył studia na Wydziale Malarstwa i Rzeźby ASP Gdańsk, mieszka w Katrynce - osadzie położonej na skraju Puszczy Knyszyńskiej, pewnie dlatego maluje i fotografuje głównie przyrodę. Przez zacieśniania kadru dąży do wysublimowania jej abstrakcyjnego piękna. Posługuje się na co dzień przede wszystkim multimedialnymi środkami przekazu. Traktuje zapis fotograficzny, również własne malarstwo, jako tworzywo do grafiki cyfrowej. W swoich pracach pokazuje wzajemne oddziaływanie na siebie kreacji, rzeczywistości, wyobraźni artysty i wyobraźni widza. Próbuje zdefiniować zachodzące między nimi relacje. Artysta posługuje się różnymi technikami: rysuje, zajmuje się grafiką komputerową, fotografią reklamową i malarstwem sztalugowym. Fotografia jest jednak tą dyscypliną twórczą, która towarzyszy mu przez niemal całe życie. Pierwsze zdjęcia wykonał w wieku kilku lat aparatem skonstruowanym z drewna i starych okularów przez stryja Antoniego. Pierwszy własny aparat - Druh Synchro na film typu 120 dostał od rodziców w wieku dziesięciu lat. Choć augustowska wystawa pokazuje fotografię cyfrową, to widać w niej sentyment do magii ciemni.

W galerii prezentujemy prace z 2 wystaw (archiwum autora i APK)

"Fotografia x 12" to tytuł wystawy która odbyła się w marcu 2011 r. Prezentowane prace to także część przewodu doktorskiego zatytułowanego "Abstrakcja a prawda natury"otwartego na warszawskiej ASP pod promotorską opieką Prodziekana Wydziału Sztuki Mediów i Scenografii adi. II st. Krzysztofa Olszewskiego.

Fotografie z cyklu Planeta to trochę przewrotna zabawa z wyobraźnią widza w obszarze postrzegania skali i przestrzeni. To, co w rzeczywistości małe, za sprawą sugestii zawartych chociażby w tytułach, wydaje się ogromne, tajemnicze, niezmierzone - prawie science fiction.

Recenzja:

Fragmenty natury w dużym powiększeniu.
Ile aniołów mieści się na łebku od szpilki? Ten średniowieczny dylemat znowu nabiera sensu u schyłku podlaskiej zimy 2011 r. za sprawą białostockiego artysty i wykładowcy Tadeusz Nieściera.Jeżeli za łepek od szpilki uznamy wąski kadr jego fotografii, a za anioły - współczynnik artystycznej kreacji w tymże kadrze, iloraz może okazać się imponujący. Przez cały marzec będzie można oglądać w Małej Galerii Augustowskich Placówek Kultury wystawę Tadeusza Nieściera pt. “Fotografia x 12”. Tworzą ją zdjęcia z szerszego cyklu “Planeta”. Podobnie, jak w jego malarstwie, także tu przyroda staje się głównym tematem twórczości. Przedstawiając w dużym powiększeniu fragmenty natury, sprowadza je do abstrakcyjnych pejzaży. Z pomocą przychodzą mu możliwości najnowszego artystycznego medium - fotografii cyfrowej. Fotografując piasek, liść lub niewielki fragment rzeki, artysta podejmuje z widzem przewrotną grę skojarzeń. Ludzkie oświadczenie wizualne związane ze światem w skali makro, a nawet w skali kosmicznej zderza z możliwościami mikrofotografii, każąc zdezorientowanemu widzowi zastanawiać się, w którym właściwie z tych światów się znalazł. Podobnie, jak w malarstwie Tadeusza Nieściera, i tutaj odczucie głębi, odległość umykająca w coraz głębsze cienie to jego znak rozpoznawczy. Z problemem, jak ogarnąć wszechświat, ukazując go w niewielkim kadrze, zmagali się już XVI-wieczni malarze niderlandzcy (Joachim Patinir, Pieter Brueghel st.). Wypracowali wówczas tzw. pejzaż kosmiczny, czyli przedstawiający całość doczesnego stworzenia: w jednym kadrze równiny, doliny, góry, morza i jeziora.Kosmos w epoce przed kopernikańskiej oznaczał po prostu świat. Tadeusz Nieścier z tym problemem radzi sobie w sposób odwrotny. Nie syntetyzuje świata, zamiast tego pochyla się z wielką uwagą nad najdrobniejszymi przejawami jego życia. Ale dopiero z nagromadzenia tych zdjęć ukazuje się wszechświat w całym swoim bogactwie.

Marta Pietruszko

"Fomale" to tytuł wystawy przygotowanej przez Tadeusza Nieściera - adiunkta Katedry Sztuki Politechniki Białostockiej - dla augustowskiej Małej Galerii sierpień 2015 roku. Prezentowane prace to część cyklu "Abstrakcja a prawda natury" powstającego od 2010 roku. Fotografie z serii "Fomale" to trochę przewrotna zabawa z wyobraźnią widza w obszarze postrzegania natury. To, co jest zapisem fotograficznym natury nakłada się na malarską jej interpretację i odwrotnie. Jest to wynik w pełni rozumianej przez twórcę roli technologii przekazu wizualnego.

Anna Wielogórska

Wystawy miały miejsce w lipcu 2012 r. "Ikony Anny Wielogórskiej" i 2014 r. "Anioły".

"Każda ikona ma swoją historię. Zaczyna się ona od wybrania deski - znajduję je w różnych miejscach: to wyłowię z jeziora, to uratuję fragment starego mebla, to kawałek rozbieranej chaty ...itp. Potem sporo pracy, aby ja doprowadzić "do porządku", wyrównać, nieraz powyciągać gwoździe, zaszpachlować. Następnie naklejam płótno: len, bawełna, a na nie kładę kilka cienkich warstw gipsu. Potem muszę gips wygładzić. Dopiero teraz mogę narysować wg starych wzorów ikonę.

Ikonę się pisze: długo, mozolnie, nakładając wiele warstw tempery. Kolejnym etapem jest nakładanie płatków złota. Listki są leciutkie i cieniutkie - często przy tej czynności boję się nawet oddychać. W końcu zabezpieczenie - werniksowanie, wosk pszczeli plus terpentyna balsamiczna lub werniks mastyksowy na bazie żywicy z wyspy Chios.
Anna Wielogórska mieszka i tworzy w Suwałkach.

Gdy zatrzymasz się przy ikonie choć na chwilę, gdy poczujesz w duszy niechby lekkie rozczulenie, gdy przemknie obok jakaś nienazwana myśl, wdzięczna będę ja" - Anna Wielogórska.

Zdjęcia ikon z archiwum APK.
Zdjęcia ikon ze strony http://www.galeriaioprawa.pl/kat/galeria/anna-wielogorska
Galeria i oprawa Agata i Piotr Szeliga z Suwałk

Barbara Gałczyńska

Autorka o sobie:

Urodziłam się w Augustowie. Jestem absolwentką LO im.Piramowicza i Uniwersytetu Gdańskiego, Wydziału Oceanografii i Nauk o Ziemi. Aktywność zawodową jako nauczyciel Zespołu Szkół Sportowych w Gdańsku, następnie w Augustowie, zakończyłam przejściem w stan spoczynku.

Jestem geografem, a to implikowało mój szczególny stosunek do natury i spojrzenie na otaczający świat. Od wielu lat realizuję swoje wielkie pasje-malarstwo, literatura i fotografia.

W roku 1988 miała miejsce pierwsza wystawa z powstałych prac-szkiców piórkiem, tuszem, akwarelą. Zaczęło się wszystko od ODK, gdzie powstała formalna grupa twórcza, której ,,lokomotywą,, była Krysia Namiotko. Wiele lat malowałam także techniką olejną, jednak, najbliższa sercu, jest mi technika akwareli ze względu na swoją ulotność, lirykę i nieobliczalność. Wciąż ze zdumieniem odkrywam jej tajniki, pracuję nad motywami architektury, która jest niezwykłym, trudnym wyzwaniem. W sposób szczególny inspiruje mnie zawsze przyroda ale sięgam po inne tematy- kwiaty, martwą naturę, portrety muzyków-zwłaszcza inspirowane jazzem i bluesem. Brałam udział w około 40 wystawach, a akwarele moje są w posiadaniu osób z Kanady, Niemiec, Włoch, Wielkiej Brytanii, Japonii, Estonii i Francji.

Wystawy:

  1. 1 Indywidualne:
    • 1988-Pejzaż w akwareli-Augustów
    • 1990-91-93-Akwarela i Rysunek Piórkiem-Augustów
    • 1998-Cztery Pory Roku w malarstwie olejnym-Augustów
    • 2003- Cisza-pejzaż w malarstwie olejnym-Augustów
    • 2004-Biebrza w akwareli-Augustów
    • 2008-Wyszłam z lasu-olejne-Augustów
    • 2009-Blisko i Daleko-akwarela i olejne-Galeria N Łomża
    • 2009-Blisko i Daleko- Akwarela i fotografia-Augustów
    • 2011-Oxford in Watercolour- akwarela ,Oxford, W. Brytania
    • 2011-Mural at Woltons Cafe-akryl, Oxford
    • 2014-W odcieniach jazzu, APK Augustów
    • 2015- W odcieniach Jazzu- olejne,Quźnia Muzycznych Klimatów,Stare Miasto- Olsztyn
    • 2017-Kwiaty w akwareli-,biblioteka-Augustów
    • 2018-Zaułki, akwarela, Augustów
    • 2018-luty. Wystawa na 30 lecie pracy artystycznej APK
    • 2019-grudzień, Wystawa ,,Zdarzenia,, na podsumowanie rocznego stypendium, APK Augustów
    • 2020-wystawa kwiatowa online ,,Na łące i w ogrodzie,,
  2. 2. Zbiorowe:
    • 1988,89-Świat w Akwareli-Augustów
    • 1989- Akwarela-Druskienniki, Litwa
    • 2000- Impresje orientalne w akwareli-Rynek, Augustów
    • Od 2001- prezentacje zbiorowe: Porto Ceresio-Włochy, Koln-Niemcy, galeria Ewy Hernik -Warszawa, Galeria Zadra-akwarela Warszawa, WOAK Białystok, Rzeszów-Ściana Wschodnia
    • Od 2012 liczne wystawy poplenerowe BTPSP
    • 2019 - Wystawa roczna ,,wędrująca,, Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich- Radomsko-Bełchatów-Gorzów Wlkp( wstrzymana kontynuacja z powodu pandemii)
    • 2019 - Wystawa SAP podczas pleneru we Wdzydzach Kiszewskich
    • 2019 - Wystawa SAP po plenerze ze spływem kajakowym Czarną Hańczą - Mikaszówka
    • 2019- Wernisaż i wystawa podczas Europejskiego Sympozjum Akwareli w Haapsalu/ Estonia 2019
    • 2019 Udział i wystawa podczas Międzynarodowego III Biennale Akwareli w Tiranie
    • 2020- maj,Wystawa na Światowym Festiwalu Akwareli we Włoszech/ Fabriano
    • 2020- lipiec, Tykocin poplenerowa wystawa SAP-u
    • 2020- październik, Łagów jesienny,poplenerowa SAP-u
    • 2020- /grudzień/2021 zakwalifikowana praca na Światowe IV Biennale-Tirana IWS

Ogromną inspiracją są podróże dalsze i bliskie, wykonuję dużo fotografii, które w zaciszu pracowni służą mi za motyw. Uczestniczyłam w plenerach organizowanych oficjalnie i tych całkiem prywatnych, najczęściej w dolinie Czarnej Hańczy i północnej Suwalszczyźnie.

Od lat jestem przewodnikiem turystycznym po swoim regionie i staram się z pasją przekazywać moim turystom nie tylko krajoznawczo-historyczną wiedzę, ale także uwrażliwiać na odbiór sztuki.

Chętnie uczestniczę w działaniach charytatywnych, przekazując swoje prace na różne aukcje i wielokrotnie prowadziłam zajęcia plastyczne skierowane do dzieci specjalnej troski.

Trzecią moją twórczą pasją po akwareli i fotografii jest działalność literacko-publicystyczna. Piszę od lat ale dopiero w 2012 wydałam swój pierwszy tomik poezji ,,Maluję Las,, z własnymi ilustracjami. Wiersze publikowane były w różnych antologiach, Almanachu Epea, Klubie Literackim Nauczycieli w Białymstoku. Uczestniczyłam w cyklu spotkań poetyckich ,,Pogwarki.., pod egidą Józi Drozdowskiej, które zaowocowały pięcioma tomikami, także z moją poezją. Pisałam felietony do PP i Decydent.pl, napisałam nowelę obyczajową ,,Słońce pod Parasolem,, prezentowaną w odcinkach na łamach PP. Byłam wiele razy laureatką nagrody literackiej ,, O Liść Dębu,,. Przygotowuję do wydania księgę genealogii, w której splatają się losy rodziny ziemi suwalskiej, mazowieckiej i kaliskiej.

W lutym 2018 roku obchodziłam jubileusz 30-lecia pracy artystycznej. Należę do Białostockiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.

W 2019 roku byłam laureatką stypendium artystycznego Burmistrza m. Augustowa, a od 2018 jestem aktywnym członkiem Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich

Irena Pawlak

Wystawa miała miejsce w październiku 2010 roku.

Autorka o sobie:

Nazywam się Irena Pawlak ur. 1955 r. Jestem zodiakalną Panną z ascendentem w Wodniku. Moim miastem rodzinnym jest Łódź. Zawsze interesowałam się malarstwem. Przez krótki czas w latach licealnych uczestniczyłam w kursie rysunku organizowanym przez Łódzki Dom Kultury. W dziedzinie malarstwa jestem samoukiem, gdyż ukończone w 1984 r. studia na Wydziale Budownictwa i Architektury na Politechnice Łódzkiej nie przyczyniły się do mojego artystycznego rozwoju. Malarstwo traktuję zatem jak hobby, któremu z racji obowiązków zawodowych i domowych mogłam poświęcić się dopiero dwa lata temu. W ciągu tych dwóch lat namalowałam około setki skończonych prac o różnej tematyce. Czas ten to okres moich indywidualnych studiów i poszukiwań, nauki która trwa i trwać będzie dopóki będę malować. Prace podpisuję pseudonimem Rena Eco gdyż wiele moich początkowych prac wiązało się z uchwyceniem natury i oddaniem jej ulotnego nastroju. Wkrótce uznałam jednak, iż bardziej interesuje mnie inna tematyka.

Posługuję się akwarelą, akrylem, technikami łączonymi z pastelem suchym lub olejnym. W tworzeniu prezentowanego Państwu cyklu pt. Kosmiczny taniec i metafizyka oraz Anioły w hiperprzestrzeni, wielką dla mnie inspiracją były fotografie kosmosu, pokazujące zjawiskowe kolory i kształty mgławic, galaktyk, wybuchy supernowych etc. Niektóre mgławice są jak komórki roślinne lub zwierzęce oglądane w dużym powiększeniu pod mikroskopem albo przypominają obrazy USG z wnętrza nas samych. Kosmiczne misterium wewnątrz i na zewnątrz nas. Dzięki teleskopom i mikroskopom obserwujemy nieznaczne wycinki obydwu tych Kosmosów. Intrygują mnie występujące podobieństwa, pomimo tak wielkiej różnicy skali. Fascynacja astronomią, fizyką, filozofią, religiami Wschodu odzwierciedla się w moich pracach. Współczesna fizyka przedstawia materię w ciągłym ruchu, w rytmicznym tańcu. Tak też materię postrzegają mistycy. W mitologii hinduskiej Siwa to kosmiczny tancerz, bóg stworzenia i zniszczenia, który swoim tańcem utrzymuje nieskończony rytm wszechświata. Zmysłowe Tango, wyrafinowane i erotyczne Flamenco na tle galaktyk i mgławic, wśród gwiezdnego pyłu, a nawet wesoły Rock and roll, na pędzącej komecie, to niektóre moje malarskie - kosmiczne propozycje.

Malując staram się uchwycić przenikanie się kosmosu i naszego bytu. Moje prace pozwalają uświadomić fakt, że Kosmos i my jesteśmy stworzeni z tego samego budulca, jesteśmy dziećmi wszechświata i stanowimy jego cząstkę. Czasami w obrazach łączę różne skale: kosmos – człowiek - tkanka – gen - pędzący elektron - wirująca struna.

Idea mojego malarstwa opiera się na powiązaniu mistyki i fizyki. Czy istnieje nieskończenie świadoma wyższa inteligencja, a reguły i idee stworzone przez nią są prawami naszej fizyki i matematyki i równocześnie są językiem tworzenia kosmosu i nas? Czy jesteśmy celem stworzenia, czy jego niezamierzonym produktem ubocznym?

Pitagoras określił kosmos jako muzykę sfer niebieskich. Próbuję namalować tę Kosmiczną symfonię. Ale jak?, ale co? Materia składa się z elementarnych, wibrujących strun o różnej częstotliwości drgań; to jak odcisk palca, jak lekkie uderzenia pędzla. Każde jest inne. Nie ma dwóch identycznych plamek, różni je kolor, ton, wielkość, kształt, grubość, dynamika. Moje malarstwo jest więc pulsujące, taki dynamiczny puentylizm, plamki są wibrujące, mają określony kierunek, poruszają się w rytmie kosmicznej muzyki. Częstym motywem w moich pracach jest występujący w tle znak Tao, starożytny, chiński symbol obrazujący istotę nieskończonych przemian dwóch pierwotnych, przeciwstawnych i uzupełniających się sił zwanych Yin i Yang.

Na jednym z obrazów z cyklu Kosmiczny taniec i metafizyka czarna postać, zły duch, senna zjawa, kuszące marzenie chwyta delikatnie dłoń kobiety i cichutko, na palcach gdzieś ją prowadzi. A może to ona go skusiła? Jej taniec, jej ciało, to burza zmysłów, erotycznych sygnałów. Kto może się oprzeć takiej pokusie? To bajka o miłości. Ona buja się leniwie w hamaku utkanym z gwiazd. Jedna noga zwisa z hamaka i rytmicznie się porusza. Uda są lekko rozchylone w podnieceniu i oczekiwaniu. On odnalazł ją i przylatuje z gwiezdnym darem aby spełnić się w naturalnym połączeniu. Jego gesty wyrażają wielką czułość, prawa ręka jakby chciała delikatnie dotknąć i pogłaskać jej głowę.

Na innym Pająk-diabeł tka sieć, osnowę życia, kusi migotliwym blaskiem skrzydeł. Tłem jest rozszerzający się wszechświat, utkany z pajęczej sieci, jest tu też Mgławica Pająka. Ta sieć – niedostępny naszym zmysłom splot tkaniny - to mistyczna energia łącząca wszystko i wszystko spajająca, wypełniająca pozorną pustkę. Mistycy powiadają, że tworzą ją fale naszych emocji i uczuć.

Anioły pędzące w hiperprzestrzeni wyrzucają z siebie gwiezdny pył, tworzą nowe galaktyki, rozszerzają się, pęcznieją razem ze wszechświatem, tworzą symbole nieskończonych bytów.

Mam nadzieję, że wejrzenie w moje prace wywoła w odbiorcy emocje pozwalające na samodzielne interpretowanie ich treści. Uznałabym to za najistotniejszą wartość moich obrazów.

  • 1983 - Dyplom Wydziału Budownictwa i Architektury, na kierunku Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej
  • 2009 - do chwili obecnej
  • Działalność plastyczna w Stowarzyszeniu Plastyków Amatorów w Łodzi pod kierunkiem prof. Ryszarda Hungera.
  • 2013 - Dyplom z wyróżnieniem na Studiach Podyplomowych Malarstwa i Rysunku; ASP im. Stanisława Strzemińskiego w Łodzi; pracownia prof. Mariana Kępińskiego i prof. Andrzeja Grendy
  • 2014 - członek Związku Polskich Artystów Plastyków

Wystawy:

  • 2010 Wystawa indywidualna pt. Kosmiczny taniec i metafizyka
  • Anioły w hiperprzestrzeni Mała Galeria APK, Augustów.
  • 2011 Wystawa indywidualna pt. Ona I On, Galeria PIOTRA UZNAŃSKIEGO, Łódź.
  • 2011 Wystawa indywidualna pt. Kosmiczne impresje, Centralne Muzeum Włókiennictwa, Dom Papiernika, Łódź. 2013 Wystawa indywidualna pt. Kosmiczne Misterium ŁDK.
  • 2015 Wystawa indywidualna, Galeria MOK, Piotrków Trybunalski.
  • 2015 Wystawa zbiorowa pt.”INDYWIDUALNOŚCI”. GALERIA KOBRO, ASP, Łódź.
  • 2015 Wystawa indywidualna, Galeria w DOMU POLSKIM, Amsterdam, Holandia.
  • 2016 Wystawa indywidualna pt.ŚnieNie, Galeria AOIA, ŁÓDŹ.
  • 2016 Wystawa indywidualna, STACJA NOWA GDYNIA, na granicy Łodzi i Zgierza.
  • 2017 Wystawa indywidualna pt. “Geometria Pustki” ( malarstwo), Galeria ABAKUS, Warszawa.
  • 2018 Wystawa indywidualna pt. “Geometria Pustki” ( rysunek), Galeria TŁUSTYM DUKIEM, Łódź

Juliusz Batura

"...Juliusz Szczęsny Batura ma na swoim koncie ponad tysiąc trzysta ekslibrisów, sto sześćdziesiąt wystaw zbiorowych i prawie pięćdziesiąt indywidualnych. To sprawia, że jest grafikiem bardzo rozpoznawalnym. W ekslibris-owej twórczości wyróżnia się charakterystycznym stylem. Prosta kreska, idealna kompozycja i nienaganne liternictwo powodują, że jego prace rozpozna nawet początkujący kolekcjoner. Ulubionymi technikami artysty są linoryt i plastykoryt. Studiując jego prace można odnieść wrażenie, że techniki te opanował do perfekcji, wydobywając z nich wszystkie walory. ..."
Michał Witak

Urodzony 20 listopada 1953 roku w Augustowie. W roku 1977 uzyskał magisterium z matematyki w Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. W 1986 roku Ministerstwo Kultury i Sztuki nadało mu bezterminowe uprawnienia artysty grafika. Od 1987 roku pracuje kolejno jako instruktor plastyki w Młodzieżowym Domu Kultury w Augustowie, nauczyciel Społecznej Szkoły Podstawowej w Augustowie i Młodzieżowego Domu Kultury w Suwałkach. W latach 1992–1997 był stałym współpracownikiem „Edukacji i Dialogu” (miesięcznika STO w Warszawie). Współpracował z „Foto Kurierem” w Warszawie (pismem użytkowników sprzętu fotograficznego). W latach 1984–2007 wykonał ponad 200 kukieł oraz dekoracje dla Dziecięcego Teatru Lalkowego „Bajama” w Augustowie, prowadzonego przez jego żonę - Blankę. Zilustrował kilkanaście książek. Od końca lat siedemdziesiątych zajmuje się grafiką. Ekslibris w jego twórczości pojawił się przed 1983 rokiem, kiedy swoje prace prezentował w KMPiK w Olsztynie. Jest autorem 30 artykułów na temat pedagogiki plastyki/Edukacja i Dialog/ i 20 artykułów na temat fotografii /Foto Kurier/. Ilustrował książki dla wydawnictw warszawskich /Instytut Wydawniczy PAX, Nasza Księgarnia/ i Krajowej Agencji Wydawniczej w Białymstoku. Później zilustrował kilka książek dla dzieci w wydawnictwach suwalskich oraz kilka tomików poezji. Organizował wystawy ekslibrisów twórców polskich i zagranicznych. Z jego inicjatywy odbyły się w Suwałkach cztery edycje konkursu ogólnopolskiego na ekslibris dziecięcy i młodzieżowy im. M. Konopnickiej.

Galeria prac: http://www.juliuszbatura.pl/galeria/

Wystawy: http://www.juliuszbatura.pl/wystawy

Zdzisław Rutkowski

Autor o sobie:

Pisać o sobie nie jest łatwo, albo przedstawiasz siebie przesadnie skromnego co jest nieszczere, albo za bardzo siebie "pozłacasz" co jest już w ogóle fatalne. Coś jednak o sobie trzeba powiedzieć. Jaki naprawdę jestem mogliby powiedzieć ludzie,którzy mnie znają na co dzień, ale wiem, że każdy z osobna ma swój subiektywny obraz mojej osoby. Jestem niepoprawnym marzycielem. Od dziecka kocham przyrodę, muzykę i obrazy. Zarówno fotografię, malarstwo jak i film. Głównie jestem słuchowcem, wzrokowcem i zapachowcem. Tymi zmysłami najczęściej chłonę otaczającą mnie rzeczywistość. Mieszkam w pięknym miejscu wśród lasów, jezior i łąk. Mam kochającą i piękną żonę z którą szczęśliwie przeżywam każdą chwilę życia. Najbardziej przeżywam gdy mój świat się kurczy gdy ktoś nagle "odchodzi" lub niszczą otaczające mnie środowisko. Kocham wszystkie psy, a najbardziej te bezdomne.

Biografia:

Urodziłem się w 1951 r w Augustowie w dawnym woj.białostockim, a obecnym podlaskim w rodzinie niezamożnej. Rodzice wykształcili mnie w zawodzie pedagogicznym i posłali mnie na naukę gry na fortepianie. Ukończyłem Filię UW w Białymstoku w stopniu magistra. Dostałem dobre podstawy muzyki i sam nauczyłem się gry na gitarze klasycznej, gitarach elektrycznych, basowej, solowej i rytmicznej. Dobrze też opanowałem grę na perkusji. Pracowałem cztery lata na uczelni w której studiowałem,jako asystent, potem w szkole podstawowej jako nauczyciel muzyki, a wreszcie w szkole średniej jako pedagog szkolny i instruktor zespołów muzycznych. Prowadziłem też chóry szkolne i chór osób starszych przy Domu Kultury w moim mieście. Moje zainteresowania sztuką zaczęły się dość wcześnie. W szkole średniej fotografowałem i filmowałem amatorsko. Chciałem zostać operatorem filmowym, ale nic z tego nie wyszło. Malarstwem zainteresowałem się na uczelni w latach 70-tych. Najpierw olejnym, potem długa przerwa i dopiero od 2005 roku akwarelą. Miałem do tej pory dwa wernisaże w swoim mieście, w 2008r i w 2009r. W marcu i kwietniu 2010 r. miałem wernisaż w Białymstoku w WOA i K. Zdobyłem też na przeglądzie wojewódzkim twórczości amatorskiej w dziedzinie malarstwa nagrodę główną za swoje akwarele. Prace miały też dobre recenzje w Rzeszowie w organizowanym przez WDK konkursie akwarelistycznym im.T. Strońskiego. Wiele moich prac znajduje nabywców w kraju i poza, nawet w tak egzotycznym dla mnie Dubaju. Wernisaże w Małej Galerii APK - 2011 r, w Domu Kultury w Grajewie 2011 r. Nagroda na przeglądzie w WOAiK w Białymstoku w 2010 r, 2014 r i 2016 r., w 2017 r. uczestnictwo podczas Przeglądu Sztuki Nieprofesjonalnej – przegląd laureatów.

Pod tym linkiem https://youtu.be/6J8vOIZxuRg możecie Państwo obejrzeć autora przy malowaniu żurawi.

Zdjęcia z archiwum APK i z albumu prywatnego autora.

Teresa Gocłowska

Absolwentka Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Supraślu (1968) o kierunku tkactwo artystyczne. Po ukończeniu szkoły pracowała w zawodzie dekoratora. W roku 1972 podjęła pracę w MDK w Augustowie jako animator kultury w dziedzinie plastyki i twórczości ludowej.
Przez 18 lat organizowała wystawy, konkursy, przeglądy dla amatorów plastyków, dzieci, twórców ludowych i artystów zawodowych.
Z sukcesami prowadziła koła plastyczne dziecięce. Pod jej kierunkiem wykształciło się spore grono twórców w dziedzinie tkactwa artystycznego, których prace prezentowane były na wystawach w Augustowie, Suwałkach oraz w Galerii Kobiet Polskich w Warszawie.
W roku 1987 uczestniczyła w plenerze malarskim zorganizowanym przez WDK Suwałki i od tego momentu pokochała malarstwo olejne.
Uczestniczyła w ponad dwudziestu plenerach na terenie Suwalszczyzny i Augustowszczyzny, organizowanych przez WDK Suwałki a następnie przez TPSP w Białymstoku. Jej styl jest rozpoznawalny - maluje szpachlą, jedną z trudniejszych technik malarskich. Równolegle uprawiała tkactwo artystyczne.
Swoje prace pokazywała na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Augustowie, Suwałkach, Warszawie, Litwie, Białymstoku, Ełku.

Uczestniczyła w wystawach zbiorowych:

  • poplenerowych w Suwałkach, Augustowie, Olecku, Suchej Rzeczce, Przewięzi, Mariampolu i Wilnie ( na Litwie ) i indywidualnych w Augustowie, Suwałkach, Warszawie, Litwie, Białymstoku, Ełku.
  • corocznie w przeglądzie plastyki amatorskiej w ODK SM Augustów
  • w roku 2006 w Porto Ceresio we Włoszech

Wystawy indywidualne w Miejskim Domu Kultury:

  • MDK Augustów -2006 - "Pory roku"
  • MDK Augustów- 2009- " Nicią malowane"
  • MDK Augustów -2012 -"Abstrakcje"
  • ODK Augustów -1999, 2017

Wiele jej prac znajduje się w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.
Zdjęcia z archiwum APK i autorki.

Irena Krzywińska

Augustowska malarka Irena Jadwiga Krzywińska, większości była znana pod jednym imieniem, urodziła się 7 marca 1922 roku w Augustowie. Zmarła w swoim rodzinnym mieście 27 kwietnia 2017. Augustowianka. Artystka malarka i poetka. Miłośniczka Augustowa. Sybiraczka. Bibliotekarka.
Przed II wojną światową była uczennicą augustowskiego Gimnazjum im. Grzegorza Piramowicza. W czasie wojny wraz z rodziną została wywieziona przez władze sowieckie na Syberię. Po powrocie z zsyłki dokończyła gimnazjum i zajęła się m.in. pracą bibliotekarską. Za namową siostry, zainteresowania twórcze przejawiała już jako mała dziewczynka, zdecydowała się na studia artystyczne, które ukończyła w 1956 roku na Wydziale Malarstwa Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Uprawiała malarstwo sztalugowe: olej na płótnie, akryl oraz akwarelę, rysunek tuszem i fotografię.
Tematem prac była przyroda, w tym kwiaty, krajobraz (ze szczególnym uwzględnieniem Augustowszczyzny), architektura i historia (m.in. namalowała cykl obrazów o Powstaniu Warszawskim oraz portretów postaci historycznych, w tym polskich oficerów i poetów czasu wojny). Dużo miejsca poświęciła sztuce religijnej. Malowała też obrazy abstrakcyjne. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych, w kraju jak i poza jego granicami, m.in. w RFN i Anglii. Jej prace znajdują się w zbiorach prywatnych w Polsce oraz w wielu innych krajach europejskich, azjatyckich, afrykańskich i amerykańskich, a także w różnych instytucjach, chociażby w Muzeum Narodowym, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie i Białymstoku, w Centrum Zdrowia Dziecka, w kościołach, szkołach i bibliotekach. Muzeum Ziemi Augustowskiej podarowała cykle obrazów poświęconych Kanałowi Augustowskiemu i pracom rolniczym. Była laureatką nagród artystycznych, w tym wielokrotną na obraz o tematyce misyjnej. Ceniła również wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym „O paletę Brata Alberta” w Puławach. Obrazami i rysunkami ilustrowała książki własnego autorstwa. Rysunki Jej ukazywały się również na łamach „Przeglądu Augustowskiego” i „Wspólnoty” − dodatku do diecezjalnego miesięcznika „Martyria”.
Wiersze zaczęła pisać na czwartym roku studiów. Była też autorką drobnych utworów prozatorskich. Swoją twórczość publikowała w czasopismach, almanachach, katalogach wystaw, tomikach zbiorowych i antologiach. Pierwszy swój tomik poświęciła zachowanemu jedynie w pamięci i na fotografiach miastu swego dzieciństwa – Augustowowi. Ukazał się on w 1991 roku w Niezależnej Oficynie Wydawniczej w Łodzi. Miałam przyjemność pisać o nim w 3 numerze pierwszej edycji „Przeglądu Augustowskiego” z tegoż roku. Opublikowała następujące książki:

  • Mała epopeja. Łódź, 1991 [tomik wierszy]
  • Pejzaże duszy. Augustów, [1993] [tomik wierszy]
  • Słowa pod wiatr. Augustów, 1994 [tomik wierszy]
  • Zamyślenia: proza i poezja 1994-1996. Suwałki, 1996
  • Wiersze i poematy: 1996-1997 r. Augustów, 1997
  • Mała epopeja: Augustów lat 20-tych i 30-tych. Augustów, 1998 [tomik wierszy]
  • Pośród życia. Suwałki, 1998 [tomik wierszy]
  • To co istotne. Augustów, 1998 [tomik wierszy]
  • Pół żartem i serio. [Augustów], 1999 [tomik wierszy]
  • Kolor i słowo: utwory 1999-2000. Augustów, 2000 [tomik wierszy]
  • Poziom i pion. Augustów, 2000 [tomik wierszy]
  • Nowe ballady i stare romanse. Augustów, 2001 [tomik wierszy]
  • Wiersze ulotne. Augustów, 2001
  • „Róże i kolceˮ. Augustów, Augustów, 2002 [tomik wierszy]
  • Światłocienie. Augustów, 2002 [tomik wierszy]
  • „Ergoˮ: poezje – 2003 r. Augustów, 2003 [tomik wierszy]

Na tomik „Zamyślenia”, wydany w 1996 roku pod redakcją Janusza Kopciała w suwalskim Wydawnictwie Hańcza, składa się cykl wierszy noszący ten sam tytuł poprzedzony cyklem prozy „Garść wspomnień”. Prozę tę napisała na zjazd koleżeński w czerwcu 1994 roku. Książka „Pośród życia”, opublikowana dwa lata później w Suwałkach w Wydawnictwie Zbigniewa J. Filipkowskiego, jest dokonanym przez Tomasza Bendiga wyborem wierszy poetki, poprzedzonym jego wstępem. Tom ilustrują reprodukcje obrazów artystki. Wśród prac zbiorowych chciałabym wspomnieć następujące książki: „A duch wieje kędy chce… Almanach poezji religijnej” w opracowaniu Mariana Stanisława Hermaszewskiego (Lubin, 1994), „Najprostsze słowa” − zbiorowy tomik wydany w 2000 roku przez Augustowski Klub Literacki działający przy Spółdzielni Mieszkaniowej i antologię wierszy „Tam prosto do Augustowa” powstałą pod red. Zbigniewa Fałtynowicza w 2007 roku z okazji 450-lecia nadania praw miejskich naszemu miastu.
Irena Krzywińska była również zaangażowana w różne prace na rzecz Kościoła. Prowadziła niedzielny różaniec w kościele swojej parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej, tworzyła i kierowała biblioteką parafialną, czynnie uczestniczyła w Dniach Kultury Chrześcijańskiej.
O Irenie Krzywińskiej, która sławiła Augustów pędzlem i piórem, pamiętano w naszym mieście. Miała tutaj swoje wystawy artystyczne. Z okazji 40-lecia pracy twórczej artystki w Miejskim Domu Kultury w Augustowie można było oglądać Jej wystawę zatytułowaną „Portrety”. Wernisaż zorganizowano 20 lipca 1996 roku, zaś 28 lipca w tymże MDK odbyła się promocja książki „Zamyślenia”. W lipcowym „Przeglądzie Augustowskim” z tegoż roku ukazał się tekst „40 lat z paletą” autorstwa niżej podpisanej. Po ukazaniu się wyboru wierszy pt. „Pośród życia”, w Liceum Ogólnokształcącym im. Grzegorza Piramowicza w Augustowie, uroczysty wieczór poetycki poprowadził Tomasz Bendig. W kilka lat później, na 75-lecie szkoły, w sali teatralnej zorganizowano wystawę malarską Ireny Krzywińskiej. W 2006 roku artystka została odznaczona medalem „Za zasługi dla miasta Augustowa”. Jej obrazy posiadają miejscowe instytucje, w tym wspomniane już Muzeum Ziemi Augustowskiej i tutejsze biblioteki. W kościele pw. Matki Boskiej Częstochowskiej można oglądać obraz „Głowa Chrystusa w koronie cierniowej”. 18 stycznia 2015 roku w Filii nr 2 Miejskiej Biblioteki Publicznej APK (podczas II Niedzielnych Pogwarek Poetyckich przy Herbatce) przypomniano Jej twórczość literacką. Utwory autorki zaprezentował wówczas bratanek artystki Wojciech Krzywiński. Miejmy nadzieję, że kolejne pokolenia augustowian będą również pamiętać osobę Pani Ireny, Jej dokonania artystyczne i zaangażowanie religijne oraz społeczne.

Opracowała Józefa Drozdowska
[Tekst ukazał się 2.05.2017 na portalu Augustow24.pl i został przedrukowany w wydawanym przez Nauczycielski Klub Literacki w Białymstoku kwartalniku „Najprościej” nr 2 (116) z 2017, s. 40-41].

Dziękujemy za pomoc przy opracowaniu artykułu: pani Józefie Drozdowskiej, Muzeum Ziemi Augustowskiej pani Anna Guzewicz, Miejskiej Bibliotece Publicznej. Wykorzystano materiały prasowe, zdjęcia prac malarskich, które zostały podarowane przez p.Irenę Krzywińską Muzeum i Bibliotece oraz prac, które znajdują się w zbiorach prywatnych.
Zdjęcie malarki autorstwa J. Drozdowskiej, archiwum APK.

Cykl obrazów "Rolnicy" powstał dla Społecznego Muzeum za sprawą pana Stanisława Ostrowskiego i samej autorki obrazów, 1972 r.

Cykl kilkunastu obrazów - "Kanał Augustowski dawniej i dziś" powstał z inicjatywy pani Ireny Cudnik w 1973 r., która to wystawa mieściła się w Muzeum Historii Kanału Augustowskiego przy ul. 29 Listopada.

Aleksander Frąckiewicz

Urodził się w 1907 r. w Wiłkomierzu, na terenie dzisiejszej Litwy. Tam ukończył szkołę podstawową i średnią. Szczególne uzdolnienia przejawiał w przedmiotach humanistycznych i plastyce. Studiował w Warszawie polonistykę, a następnie w Kownie historię i jako wolny słuchacz sztuki piękne. Z okresu międzywojennego pochodzą pierwsze akwarele, z których nieliczne zachowały się do dzisiaj.
II wojnę światową przeżył w Wiłkomierzu. Tam pracował jako sprzedawca, później jako księgowy. Każdą sprzyjającą chwilę w tych trudnych czasach poświęcał na szlifowanie swego niewątpliwego talentu malarskiego. W 1941 r. ożenił się z największą i jedyną miłością swego życia, Haliną. Dzięki dobrej znajomości języka niemieckiego, uciekł z transportu. Po ucieczce ukrywał się aż do wyzwolenia przez armię sowiecką. Czas spędzony w ukryciu też wykorzystał na szkicowanie i malowanie. Po powrocie do Wiłkomierza i do pracy, rozpoczął rozpoczął starania o przedostanie się do Polski. Życie Polaków, a szczególnie inteligencji, było na terenie Litwy zagrożone sowieckimi wywózkami do łagrów. Dzięki wcześniejszemu uprzedzeniu o szykowanej kolejnej wywózce, udało mu się w noc poprzedzającą aresztowanie wyjechać z żoną i córką przez „zieloną granicę” do Polski. Z powodu pośpiechu tylko niewielka część malarskiego dorobku Aleksandra została zabrana do Polski. W Polsce zatrzymali się najpierw w Suwałkach, a po otrzymaniu w X 1945 r. pracy i mieszkania w Augustowskim Gimnazjum, zamieszkali na stałe w Augustowie.
Aleksander Frąckiewicz pracował jako nauczyciel historii, plastyki i innych przedmiotów we wszystkich średnich szkołach Augustowa długo jeszcze po przekroczeniu wieku emerytalnego. Za swoja pracę był wielokrotnie odznaczany. Otrzymał m.in. dwukrotnie Medal Komisji Edukacji Narodowej, dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Jednak największą pasją życia p. Frąckiewicza zostało uwiecznianie w obrazach piękna Ziemi Augustowskiej. Malował w technice olejnej i akwareli, uwieczniając jeziora, lasy i pola. Potrafił wydobyć typowe dla tego regionu piękno z każdej pory roku, o każdej pogodzie i porze dnia. Dotarł pieszo lub kajakiem do wszystkich najpiękniejszych zakątków tego regionu i zawsze towarzyszył mu w tym szkicownik i farby (często też żona i dzieci). Poprzez prowadzenie obozów wędrownych (był instruktorem i przewodnikiem PTTK) zwiedził dokładnie cały kraj. Wszystkie obozy zostały udokumentowane obrazami. Sporo akwarel pochodzi z Tatr, Beskidów czy Sudetów, a odwiedzając tam schroniska młodzieżowe można znaleźć liczne wpisy Aleksandra w księgach pamiątkowych tych schronisk, szczególnie z lat 60-tych i początku 70-tych.
Oprócz malowania typowych pejzaży, pasją Aleksandra było malowanie scen batalistycznych, postaci w mundurach i koni. Ulubionymi okresami historycznymi, których najbardziej charakterystyczne wydarzenia i postacie przenosił na papier akwarelowy lub płótno, był okres napoleoński i okres odzyskiwania niepodległości ze związanymi z tym wojnami 1918-1921. Wzorem dla Aleksandra były tu prace Wojciecha i Jerzego Kossaków. Aleksander Frąckiewicz zostawił ogromny dorobek akwareli i obrazów olejnych. Obrazy zdobią ściany domów w USA, Szwecji, Francji i wielu innych krajach.
Prace Aleksandra Frąckiewicza były wielokrotnie nagradzane na konkursach, często zdobywając czołowe nagrody. W Augustowie obrazy były prezentowane wielokrotnie na wystawach organizowanych w Domu Wycieczkowym PTTK (obecny Hetman) , Domu Nauczyciela (obecny Logos) czy Miejskim Domu Kultury. O umiłowaniu kraju, przyrody i tego co robił, mogą się Państwo przekonać oglądając jego prace.

Podziękowania za pomoc przy tworzeniu informacji: p. Józefie Drozdowskiej, Miejska Biblioteka Publiczna (oryginały akwarel znajdują się w Czytelni MBP, które zostały podarowane przez żonę, Halinę Frąckiewicz), zdjęcia p. Aleksandra i jego żony Haliny pochodzą z archiwum rodzinnego Janusza Grochowskiego - siostrzeńca artysty, zdjęcia akwarel i tekst z archiwum APK-MDK.

Wiesław Osewski (1949 -2018)

Urodzony w Augustowie, absolwent Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Supraślu (obecnie LSP w Supraślu). Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie ASP w Gdańsku), Wydział Projektowania Plastycznego w Katedrze Projektowania Wnętrz oraz Wydział Malarstwa. W 1973 roku uzyskał dyplom z grafiki użytkowej w pracowni doc. Witolda Janowskiego na Wydziale Malarstwa i Rzeźby.
Pozostawił po sobie wiele rysunków, szkiców, grafik w tym linorytów, drzeworytów i akwafort, niewielką liczbę obrazów olejnych oraz pokaźny zbiór ekslibrisów (ponad 200 sztuk). Był cenionym autorem rysunków satyrycznych. Jego prace znakomicie ilustrowały liczne książki, bajki i wiersze, często wykorzystywano je też do tworzenia logotypów, etykiet, medali, kart pocztowych i publikacji okolicznościowych. W swojej twórczości Wiesław Osewski często odwoływał się do historii, legend, przyrody i mieszkańców Suwalszczyzny.
We współpracy z Muzeum Okręgowym w Suwałkach zaprojektował i zaaranżował wiele ekspozycji i wernisaży. Miał wiele autorskich wystaw indywidualnych, m.in. w Gdyni (1974), Elblągu, Białymstoku, Gdańsku (1975), Bolzano we Włoszech (1995), w Gołdapi i w Wigrach (1997), w Olicie i w Wilnie na Litwie (1998), w Ełku (1999), w Augustowie (2000, 2011/12). W Suwałkach jego prace można było oglądać sześciokrotnie: w BWA (1982, 1986, 1990) oraz Galerii Chłodna 20 (1998, 2006, 2011). Uczestniczył też w ponad 100 ekspozycjach okręgowych, ogólnopolskich i międzynarodowych, na których honorowano go prestiżowymi nagrodami, medalami i wyróżnieniami.
Wiesław Osewski był wielkim propagatorem sztuki mail artu, którą promował w swoim środowisku artystycznym. W latach 1984-1988 pełnił rolę komisarza artystycznego interdyscyplinarnego konkursu “Natura matką ludzi”. Przez wiele lat był redaktorem graficznym “Krajobrazów” oraz innych czasopism. Był nie tylko aktywnym artystą i redaktorem graficznym ale także pedagogiem. Pracował jako nauczyciel malarstwa, rysunku, grafiki warsztatowej, typografii i liternictwa w Zespole Szkół Nr 2 i Studium Ekspresji Twórczej w Suwałkach. Pełnił też funkcje prezesa, członka zarządu i skarbnika delegatury suwalskiej Suwalskiego Towarzystwa Kultury. Pasjonował się sportem, w szczególności interesowała go lekkoatletyka, saneczkarstwo i żeglarstwo.
Prace Wiesława Osewskiego znajdują się w muzeach w: Gutenberdze, Rimhild (Niemcy), w Milwaukee (USA), Gabrowie (Bułgaria), Hawanie (Kuba), Knokke Heist (Belgia), Forte del Marmi (Włochy), Moskwie (Rosja), Wilnie (Litwa), Strasburgu (Francja) oraz wielu galeriach prywatnych w kraju i za granicą. Warto wspomnieć, że również Suwalski Ośrodek Kultury posiada pokaźny zbiór grafik, rysunków i obrazów artysty.

„… Jeżeli miałbym cokolwiek napisać o swoim koledze”po palecie”, to zacząć powinienem od pochwały jego cech osobistych, uwagi warsztatowe pozostawiając na potem.
Wiesław Osewski jest od wielu lat aktywnym członkiem naszej suwalskiej społeczności artystycznej. Spokój, umiar i przyjacielskie ciepło w relacjach z ludźmi oraz wyrozumiałość w sądzeniu innych są jego cechami szczególnymi, nieczęstymi w obecnych kontaktach społecznych. Dzięki jego inicjatywie i udziałowi wydarzyło się w Suwałkach wiele konkursów, wystaw, plenerów, ekspozycji muzealnych i wydawnictw. Do cennych i interesujących należały konkursy i wystawy sztuki satyry w suwalskim Biurze Wystaw Artystycznych. On sam i jego spojrzenie na świat mają w sobie coś z żartu i mądrości Stańczyka.
Wiesław Osewski jest grafikiem dojrzałym, z dorobkiem ogromnym i różnorodnym. Jego dziełem są tysiące grafik, szkiców z natury, rysunków satyrycznych, ilustracji książkowych i prasowych, okładek, opracowań edytorskich, plakatów, znaków firmowych o tematyce różnorodnej, ale w dużej części poświęconej ziemi suwalskiej, jej historii, legendom, przyrodzie i ludziom. O warsztacie jego można powiedzieć, że lapidarną poetykę drzeworytu ludowego i ryciny dziewiętnastowiecznej zaadaptował swobodnie i twórczo, dążąc do zdyscyplinowanej kreski oraz kompozycji, zazwyczaj mocno nasycając formą powierzchnię komponowaną.”
Andrzej Strumiłło

/Wstęp do Księgi twórczości Wiesława Osewskiego/

Wykorzystano materiały prasowe i zdjęcia J. Drozdowskiej,z portalu augustow24.pl,archiwum APK-MDK.

Maria Helena Gerula

z d. Kaube, córka Jana i Anny, urodziła się 26 sierpnia 1923 r. w Kowlu, (obecnie Ukraina), w rodzinie ziemiańskiej. Dzieciństwo i lata szkolne spędziła w rodzinnym majątku w dworku, w Staweczkach, gmina Olesk. Ukończyła Gimnazjum w klasztorze ss Niepokalanek w Maciejowie w powiecie kowelskim. Pierwsze lata wojny 1939-1943 mieszkała z rodzicami i młodszą siostrą, Jadwigą, w domu rodzinnym. Podczas pogromu Polaków na Wołyniu i wojennej pożogi, udało się jej,wraz z matką i siostrą uciec do Hrubieszowa, za Bug. W czasie okupacji straciła oboje rodziców, została z młodszą, chorowitą siostrą, nad którą sprawowała opiekę. Osierocone dziewczęta borykały się z losem w ostatnich latach wojny i trudnym czasie powojennym.

W roku 1950 wyszła za mąż za Tadeusza Gerulę. Oboje byli zatrudnieni w Lasach Państwowych w Białymstoku. W tym samym roku dostali przeniesienie do Augustowa. Doczekali czterech córek. W roku 1959 zamieszkali w leśniczówce, za tartakiem, nad Jeziorem Białym.(zdjęcie obrazu - Leśniczówka). Oboje zawodowo, do emerytury, pracowali Zespole Składnic Lasów Państwowych. Warunki życiowe były trudne, zapewnienie bytu rodzinie wymagało od nich wiele trudu i wyrzeczeń. Imali się więc wielu dodatkowych prac i zajęć.

Początkiem twórczości malarskiej było wspólne, z mężem, rysowanie i malowanie świątecznych, wielkanocnych i bożonarodzeniowych kartek, których w latach 60-tych brakowało na rynku. Później zaczęła malować kwiaty, owoce i inne motywy na talerzach z porcelitu. Prace cieszyły się dużym powodzeniem. Klientów przybywało, dzięki czemu szare i ubogie życie zaczęło nabierać kolorów.

W swoich opowieściach, Pani Maria Gerula, często wracała wspomnieniami do beztroskiego dzieciństwa i rodzinnego domu, do którego nie było już, niestety, powrotu. Spośród niewielu pamiątek, jakie jej zostały, było jego stare, spłowiałe zdjęcie. Postanowiła przenieść widok ze zdjęcia na płótno. W tym celu skontaktowała się ze znaną augustowską artystką - malarką Ireną Krzywińską, która udzieliła jej kilku wskazówek i odkryła kilka sekretów sztuki malarskiej.

Po tym spotkaniu sama siadła przed sztalugą, gdzie spędzała,od tej pory, długie godziny.

Razem z mężem Tadeuszem tworzyli bardzo zgraną, kochającą się parę. Przeżyli wspólnie szczęśliwie 54 lata. Mąż przygotowywał i gruntował płótna, a i sam czasami siadał przed sztalugą. Wtedy powstawały obrazy o tematyce myśliwskiej, których malowanie, pani Marii też sprawiało dużą przyjemność. Puszcza Augustowska, leśniczówka, Jezioro Białe, pasja łowiecka męża, sprzyjały twórczości malarskiej. Tematy obrazów same się rodziły.

Jako twórca - amator brała udział w kilku wystawach i wernisażach, organizowanych przez augustowskie ośrodki kultury. Malowała długie lata, jej obrazy cieszyły się dużym powodzeniem. Stali klienci i wakacyjni turyści często zaglądali do leśniczówki, żeby nacieszyć oczy pięknymi pejzażami i kupić swój wybrany motyw. Obrazy pani Marii Geruli dzisiaj zdobią ściany w wielu domach w kraju i za granicą.

Maria Gerula zmarła w wieku 86 lat 26 czerwca 2009 w Augustowie.

Ikona dymku

Aktualności

Opublikowano 07 grudnia

Podsumowanie realizacji zadania „Kreatywny EMDEK”

W ramach zadania „Kreatywny EMDEK” doposażyliśmy pracownie muzyczną, plastyczną i krawiecką – zakupiliśmy tablice do kreatywnego rysunku, sztalugi, maszyny do szycia, meble, projektor multimedialny, mikrofony nagłowne, wytwornicę dymu oraz instrumenty muzyczne.

więcej

Opublikowano 17 listopada

Podsumowanie realizacji zadania „Dzielmy się kulturą – zakup wyposażenia na potrzeby APK”

Zapraszamy do zapoznania się co zostało zakupione w ramach realizacji zadania pn. „Dzielmy się kulturą – zakup wyposażenia na potrzeby APK”.

więcej

Opublikowano 30 października

Kobieta o wielu twarzach

Warsztaty malarskie 16 października 2020. Zapraszamy do zapoznania się z fotorelacją z wydarzenia.

więcej
Przejdź do archiwum aktualności
Ikona znacznika na mapie

Lokalizacja

Obiekty należące do APK rozlokowane są w centrum malowniczego Augustowa w województwie Podlaskim.
Dowiedz się więcej na temat działalności poszczególnych placówek:

Ikona domu kultury Dom kultury Ikona Biblioteki Miejskiej Biblioteka Ikona Muzeum Muzeum

Jak dojadę do...